นี่เพื่อน ข้าว่าเรากลับเหอะ
แล้วชวดเงินน่ะเหรอ ไม่มีวัน
ตามมาดีๆ
ตรงนี้ล่ะ
เหยียบหลังมันขึ้นไป
เร็วๆ หน่อย
มันอยู่นั่น ไปจับมา
เจ้าเจ็บตัวแน่
อย่า อย่า ได้โปรด!
ได้โปรด อย่าทำข้า
หยุดตรงนั้น
ข้าจับได้ตัวเดียว
แต่มันเป็นตัวทดลองชั้นดี
- แค่นี้เองเหรอ - เออ
ไอ้เห็ดมันกัดข้าสองที
มาลีสุสาน
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...
หรือจะเรียกว่า กาลครั้งสอง สำหรับคนที่จำเรื่องนี้ได้
มีนางเฟย์ร้ายผู้ทรงพลังนามว่ามาเลฟิเซนต์
มาเลฟิเซนต์: นางพญาปีศาจ
ด้วยเหตุผลบางประการ นางพญาปีศาจและผู้ปกป้องแห่งมัวร์ส
ยังคงเป็นที่เกลียดชังมาตลอด
จริงอยู่ที่นางเป็นผู้สาปเจ้าหญิงออโรร่า
แต่นั่นก็ก่อนที่นางจะพบแสงสว่าง ในหัวใจลูกมนุษย์
และชุบเลี้ยงเด็กหญิงดุจลูกในอุทร
ยิ่งกว่านั้นความรักของนางอีกนั่นแหละ ที่ลบล้างคำสาป
รายละเอียดนั้นถูกลืมเลือนไปอย่างเป็นปริศนา
ตำนานถูกเล่าขานปากต่อปาก แพร่กระจายทั่วอาณาจักร
มาเลฟิเซนต์กลายเป็นผู้ร้ายอีกครั้ง
ถึงเวลาแล้วล่ะ ไปตามทุกคนมา
- วันสำคัญ ไปเร็ว! - เร็วเข้า
ตื่นได้แล้ว ตื่นเลย
เร็วเข้า
เร็ว วอลเลอร์บ็อก ได้เวลาแล้ว!
พวกเจ้าจำแผนลับได้รึเปล่า
เก็บจัดเต็มอยู่ในนี้ แล้วจะให้บอกความลับราชินีเมื่อไหร่
อดทนหน่อยนะ ดิสเทิลวิท
เจ้าว่าราชินีออโรร่าตื่นรึยัง
เดี๋ยวนี้ไม่เป็นเจ้าหญิงนิทราแล้วนี่นะ
รู้นะว่าเล่นมุกอะไรกัน
เรื่องร้องทุกข์ต่อไป เหล่านางฟ้าหายตัว
ข้าส่งพรายน้ำออกไป ค้นหาสวนปลูกมาลีสุสาน
พวกเขาจะกลับมารายงานค่ำนี้
เราจะค้นหาต่อไปจนกว่าจะพบ
ขอร้อง อย่ายกรากขึ้นใส่ข้านะ ลีฟ
ใช้กิ่งรัดร่างมนุษย์แหลกก็ไม่ช่วยอะไรหรอก
เดียวัล เจ้าควรจะเข้าข้างข้านะ
ข้าเป็นราชินีแห่งมัวร์ส และข้าเป็นมนุษย์
เราต้องเรียนรู้มีน้ำใจให้กัน
ขอทางหน่อย
ขอโทษนะจ๊ะ
ธุรกิจพิกซี่มาแล้วจ้ะ
ขอคุยสักคำเพคะ
- สองคำก็ดี - ป้าๆ
ท่านป้าต้องรอคิวเหมือนทุกคนเขา
- ไม่! - รอไม่ได้หรอกเพคะ
แม้แต่วินาที
เดี๋ยวอกระเบิด ระเบิดจริงนะเอ้า
เอ๊ะนั่น...?
พินโต!
นางกลับมาพร้อมของขวัญ น้ำหวานต้นฤดูจากต้นไม้อบอุ่น
เพื่อวันสำคัญ!
เงียบนะ ดิสเทิลวิท
วันสำคัญอะไร
นี่! มงกุฎข้านะ!
ไม่มีอารมณ์เล่นด้วยนะ
พินโต!
เดี๋ยวเถอะ
จะไปไหนกันล่ะท่านป้า
ข้าไม่มีเวลาเล่นด้วยหรอก พินโต
เป็นอะไรกันไปหมดแล้ว
เขาไปโน่นแล้วเพคะราชินี
กลับมานี่นะ
พินโต ข้าเบื่อเกมของเจ้าแล้วนะ
ดูข้าสิ
ฟิลิป มาทำอะไรตรงนี้
ข้ามาตามหาเจ้า
- อ้อ สวัสดี - สวัสดี
ขอโทษจริงๆ นะ ตอนนี้ไม่สะดวกคุย
ตอนนี้เมืองมัวร์สอลหม่าน เรื่องร้องทุกข์เต็มปราสาท
ข้ารู้ว่าเจ้ายุ่งมาก
- ข้าว่าจะถามท่านอย่างหนึ่ง - ว่า?
ท่านคิดว่าอัลสเตดกับมัวร์ส จะเป็นหนึ่งเดียวกันได้ไหม
หนึ่งเดียวกัน?
เชื่อมสองแผ่นดิน
สมานฉันท์และสงบสุข
ข้ากำลังนึกภาพสะพาน
อ้อ สะพาน
ใช่ สะพาน
หนึ่งเดียวกันเป็นความคิดที่วิเศษ
ถ้าสองฝ่ายพร้อมใจกัน
อืม เรื่องนั้นเป็นหน้าที่ข้าเอง
เขาจะทำเสียเรื่อง
อย่าเร่งสิ เขากำลังอุ่นเครื่อง
เดี๋ยวนะ
นั่นเสื้อในราชพิธี
รู้เห็นกับเรื่องทั้งหมดใช่ไหมเนี่ย
ถ้าเจ้ายุ่ง ข้ากลับมาใหม่ได้
ไม่ ไม่ ไม่
ข้าไม่ยุ่งเลย
ไม่ เพราะข้าไม่อยาก...
ไม่ยุ่งนะ ฟังอยู่ มีอะไรจะคุยเหรอ
เจ้าพูดถูก เขาจะทำเสียเรื่อง
ห้าปีก่อนข้านึกว่าจะเสียเจ้าไปตลอดกาล
ข้าตัดสินใจขอทวงวันนี้คืนมาให้เรา
ข้ารักเจ้านับแต่วินาทีที่พบ และทุกวันจากนั้น
หากรักมีอยู่จริง นี่คือรักของข้า
ไม่มีเวทมนตร์หรือคำสาปใด แยกข้าไปจากเจ้าได้ ออโรร่า
- แน่ใจไหมว่าเวลาเหมาะ - ฟิลิป
เขาคุกเข่าแล้ว
เขายื้อมานานแล้วต่างหาก
แต่งงานกับข้าไหม
แต่งสิ
- แต่งนะ? - แต่ง
แต่ง!
แต่ง ลุกขึ้นมาจูบข้า
เราจะมีงานวิวาห์!
งานวิวาห์ลับสุดเซอร์ไพรส์
แน่นอน เราต้องบอกพ่อแม่
ต้องบอกเหรอ
นายหญิง
อะไร
ข้าน้อยคาบข่าวมาบอก
คาบมาแล้วพูดสิ
มันไม่มีผลร้ายแรงตามมา
และไม่มีเหตุผลต้องทำเป็นเรื่องใหญ่
เรื่องมีอยู่ว่า...
เจ้าชายฟิลิป เขาเอ่อ...
หายตัวไป?
เปล่า เปล่า ฟิลิปเขา...
เป็นไข้ป่า? ไม่ เดี๋ยวนะ!
เป็นขี้เรื้อน
เปล่า นายหญิง
เจ้าชายฟิลิปขอออโรร่าให้มาเป็น...
อย่า...
ทำเสียอารมณ์แต่เช้า
นายหญิงท่าน
ใจเย็นๆ
ได้โปรดบอกข้าที
พระองค์ให้ข้าเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว หรือเลือกสัตว์พิสดารจากมัวร์ส
ท่านแม่ทัพ หากนั่นคือวิธีหลอกถาม ว่านางตกลงรึไม่
ข้ารู้ว่านางตกลงแน่
มนุษย์คนไหนจะไม่อยากออกจากที่นั่น
ท่านเคืองชาวมัวร์สเรื่องใด เพอร์ซิวัล
"ชาวมัวร์ส" เราเรียกแบบนั้นแล้วรึ
อสูรมีปีก ต้นไม้ฆ่าคน
พูดให้ดี ท่านแม่ทัพ
ท่านไม่ได้รู้จักพวกเขาเลย
ข้ารู้ว่ามาเลฟิเซนต์เป็นนักฆ่ามนุษย์
ทำลายกองทัพ ชื่อเสียงนางเลื่องลือ
นั่นไม่ใช่นาง
ข้ามีหน้าที่ปกป้องอาณาจักรนี้
และข้าจะทำ สหาย
โดยไม่ลังเลเลย
เดินไป
เปิดประตูเมือง
ฝ่าบาท ของกลางที่ยึดได้จาก ดินแดนมิดแลนด์สมาถึงแล้ว
อาวุธ
ไม่ เราไม่ต้องการอาวุธ
วันแห่งสงครามจบไปแล้ว
อิงกริธ...
เจ้ารู้นะว่าที่ของเจ้าคือข้างหลังข้า
หม่อมฉันจะอยู่ที่นั่นเสมอ
อิงกริธ ข้าบอกว่าเราไม่ต้องการอาวุธ
ระมัดระวังไว้สบายใจกว่า
ฝ่าบาท มันขึ้นไกอยู่
งั้นสินะ
- ท่านพ่อ ท่านแม่ - ไง
นางตอบว่าไง
นางรับคำ
เยี่ยม
ข่าวอันวิเศษสุด
สองอาณาจักรเป็นหนึ่งเดียวในที่สุด
ใช่
หม่อมฉันอาจเห็นแก่ตัว
มองเรื่องนี้ผิดมาตลอด
ลูกตัดสินใจแล้ว
ตอนนี้ก็ถึงเวลาฉลอง
ลูกดีใจที่ท่านแม่ยอมใจอ่อน
มากยิ่งกว่านั้น
แม่พร้อมอ้าแขนต้อนรับคู่หมั้นของลูก
มาร่วมมื้อค่ำกับเรา
งั้นก็ดีสิ
ภายใต้เงื่อนไขหนึ่ง
ให้นางพาเเม่ทูนหัวมาด้วย
ฝ่าบาท กระหม่อมขอ...
เราจะได้พบคนที่เลี้ยงนางจนโต ในปราสาทนี้
ใช่ ราชินีพูดถูก
ลูกไม่แน่ใจว่าเเม่ทูนหัว...
แม่ขอย้ำคำเดิม
ในเมื่อเราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน
ประกาศให้รู้ทั่วอาณาจักร
ลูกชายข้าจะแต่งงานกับออโรร่า
และมาเลฟิเซนต์จะมาร่วมโต๊ะมื้อค่ำ
ข้าจะไปประกาศข่าวในทันที
แม่มาๆ
จับไว้อย่าให้ผ้าซับในหลุด
แหม แหม
คือว่า...
ว่า...
เเม่ทูนหัวคะ...
ฟิลิปขอข้าแต่งงาน
น่าสงสาร
เดี๋ยวเขาก็หาย
แต่ข้าตอบตกลง
ไม่
ใช่
ไม่
ข้าไม่ได้มาขออนุญาต
ข้าก็ไม่ได้ขอ
แล้วไงต่อ?
ท่านจะสาปเขาเป็นแพะเหรอ
หยุดนะ
ทำไมท่านไม่ชอบฟิลิป
ข้อนึงนะ เขาเป็นมนุษย์
ข้าก็เป็นมนุษย์
ข้าไม่เคยมองมันเป็นข้อด้อยของเจ้า
กระทั่งข้ามีความรัก
รักไม่ได้จบสวยงามเสมอไป ยัยอัปลักษณ์
จะบอกเฉยๆ ว่าเจ้าชายฟิลิปเป็นเจ้าชาย
เจ้าชายรูปงามหล่อลากดินซะด้วย
ขอให้ท่านไว้ใจข้า
โปรดให้โอกาสเขา
ให้เราพิสูจน์ว่าท่านคิดผิด
ฟิลิปมีความใส่ใจ
เขาสุภาพอ่อนโยน
โยนอะไร?
ราชาและราชินีจะจัดเลี้ยงฉลองคืนนี้
พวกเขาเชิญเราสองคนไปที่ปราสาท
เจ้าอยากให้ข้าพบกับพ่อแม่เขา
แค่ทานมื้อค่ำ
พวกเขาไม่ต้องการข้าในอัลสเตด
แล้วทำไมข้าจะต้องไป
เพราะแม่ของเขาต้องการพบแม่ของข้า
ได้โปรด
ฟิลิป
คืนนี้ลูกเอานี่ติดตัวไว้
ดาบของพ่อ
เป็นเพราะเจ้า ในที่สุดอัลสเตดและมัวร์ส จะเป็นทองแผ่นเดียวกัน
ท่านพ่อ ความรักของลูกกับออโรร่า ไม่เกี่ยวข้องกับการเมือง
ใช่ แต่รักของเจ้า
จะประกันความสงบไปอีกหลายชั่วคน
เอาละรับดาบนี้ ติดตัวไว้...
เพื่อรู้ว่าเจ้าจะไม่มีวันต้องใช้มัน
ลูกชายพ่อ
พ่อไม่เคยภูมิใจมากไปกว่านี้
แล้วท่านแม่จะว่าไง?
แม่จะยอมรับได้ไหม
แม่ของลูกจะเรียนรู้ที่จะรักคนที่ลูกรัก
มาลีสุสาน มาลีสุสาน
ข้าหมดความอดทนแล้ว
องค์ราชินี
เจ้าต้องทำงานเร็วกว่านี้ ลิคสปิตเทิล
พ่ะย่ะค่ะ ราชินี
ออโรร่าตกลงแล้ว
แผนการใกล้จะสำเร็จแล้ว...
สมบูรณ์แบบ
สวัสดี
แยกเขี้ยวให้น้อยลงหน่อย
ถ้าอย่างนี้?
ลองทักทายซิ
ท่านช่างมีน้ำใจเชิญข้ามาในคืนนี้
อย่าเผลอสิ ไม่ใช่ให้ขู่เขา
ท่านช่างมีน้ำใจเหลือเกิน เชิญข้ามาในค่ำคืนนี้
ใช่ ดีขึ้น
ลองถอนสายบัวซิ
ไม่ต้องถอนก็ได้
นางรักชายคนนั้นจริงๆ รู้ไหม
ท่านให้ความเมตตานางมาก
เมตตา?
นายหญิง
นางน่ารักไหมล่ะนั่น
ข้ามีบางอย่างมาให้
ใช้คลุมเขา
ข้าคิดว่ามันอาจทำให้ครอบครัวฟิลิปสบายใจขึ้น
ตัวท่านเองด้วย
มันคงเป็นความคิดแย่ๆ
ไม่หรอก มัน...
ไม่เป็นไร
ข้าตื่นเต้นมาก
จนข้าแทบจะทนไม่ไหว
มาเลฟิเซนต์มา!
คราดเนี่ยนะ
มนุษย์นี่ช่างน่าขัน
เริ่มดีขึ้นแล้วล่ะ
- ใครออกจากจุดประจำการ...แขวนคอ - ขอรับ
มากันแล้ว
เคยคิดจะเสกข้าเป็นหมีไหม
ข้าคงจะเป็นหมีที่น่าทึ่ง
ดูกรงเล็บมันสิ แข็งแรงเป็นบ้า
เราพูดถึงหมีทำไม
ราชินีออโรร่าแห่งเมืองมัวร์ส!
ขอบคุณ
- เจ้าสวยมากเลย - ข้าดีใจที่มาที่นี่
ออโรร่า เรารู้สึกเป็นเกียรติ
ต้อนรับสู่อัลสเตด
ช่างเป็นสาวน้อยที่งดงาม
รู้แล้วว่าเจ้าขโมยหัวใจฟิลิปไปได้อย่างไร
ถวายบังคม
ดอกไม้ในผมเจ้า ข้าเป็นภูมิแพ้
ขออภัยเพคะ
โอ้ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่เป็นไร ดอกไม้สวยงาม
มาเลฟิเซนต์เข้าเฝ้า
มาเลฟิเซนต์ ดีเหลือเกินที่ได้พบท่านอีก
นี่คือพ่อของข้า คิงจอห์นแห่งอัลสเตด
และแม่ของข้า ราชินีอิงกริธ
บ้านเรายินดีต้อนรับ
ท่านมีน้ำใจมากเชิญข้ามาในคืนนี้
ไม่ยิ้มเหรอ
และข้าอยากขอแนะนำให้รู้จักเดียวัล
ข้าว่าท่านคงหาปราสาทนี้ได้ไม่ลำบาก
ทำไมข้าต้องลำบาก
เขาชวนคุยเจ๊าะแจ๊ะ
ไว้จะอธิบายทีหลัง
ไม่ลำบากเลย
ฝ่าบาท ท่านสุภาพบุรุษและสตรี อาหารค่ำพร้อมแล้ว
เชิญ คิดซะว่าเป็นบ้านตัวเอง
นก
น่าอร่อย
มีปัญหาเหรอ
เป็นเพราะเหล็ก
ราชินี ท่านอ่อนไหวต่อดอกไม้ ส่วนนางไม่ถูกกับเหล็ก
ข้าไม่รู้มาก่อน
เก็บออกไปเดี๋ยวนี้
ข้าว่าท่านคงจะถนัดใช้มือใช่ไหม
อากาศในนี้อบอุ่นดีใช่ไหม
เป็นอย่างนั้นค่ะ
เรามีของขวัญชิ้นเล็กๆ ให้ฟิลิปกับออโรร่า
ฉลองอนาคตสดใสร่วมกันของพวกเขา
ข้าอยากเห็นเจ้าตัวเล็กวิ่งซนทั่วปราสาทอีกครั้ง
ปราสาทนี้รึ
ใช่ ปราสาทนี้
ที่นี่จะเป็นบ้านของพวกเขา
ได้ยินว่าออโรร่ามีปราสาทของนางเอง
ใช่เพคะ
ใช่...
ข้าสงสัย ออโรร่ากลายมาเป็น ราชินีแห่งมัวร์สได้ยังไง
ข้าแต่งตั้งนาง
ปราสาทของนางน่าทึ่งมาก ท่านแม่ต้องไปดู
ใช่ แต่จริงแล้วนางมีปราสาทอีกแห่ง
หรือไม่ใช่?
ท่านแม่...
ปราสาทในมัวร์ส และปราสาทที่พ่อของนางทิ้งไว้
คิงสเตฟาน ใช่รึไม่
ปราสาทนั้นไม่เคยเป็นบ้านหม่อมฉัน มันถูกยกให้ประชาชน
แสดงว่าเจ้าเป็นเจ้าหญิงโดยสายเลือด
แม้ว่าสเตฟานตาย ถูกฆ่า?
เตือนความจำข้าซิ ตายเองหรือถูกฆ่า?
ทั้งสอง
ใช่ จริงด้วย อากาศอุ่นจัดเลยช่วงนี้
เพราะข้าจำได้ เรื่องราวของทารกน้อย
ทารกที่ถูกสาปให้หลับ
และไม่มีวันตื่น
จริงเหรอ
ใครจะทำสิ่งร้ายกาจเช่นนั้น กับเด็กน้อยไร้เดียงสา
ก็...มีหลายคนที่ใช้ประโยชน์ จากผู้ไร้เดียงสา
ข้าแน่ใจว่า "พวกท่าน" เห็นด้วย
ทำไมถึงเรียก "พวกข้า"?
นางหมายถึง พวกมนุษย์
มีเหล่านางฟ้าหายไปจากมัวร์ส
ที่หายไปจากข้าคือไวน์
ถูกขโมยตัวไปโดยพรานมนุษย์
นั่นเป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยิน
มีใครบางคนออกคำสั่ง
ฟังราวกับว่าท่านกำลังกล่าวหาราชา
ไม่ นางไม่ได้พูด
เดี๋ยวนะ ใครจะขโมยภูตินางฟ้า?
ฝ่าบาท กราบทูลว่ามีชาวบ้านสองคนตาย
อยู่นอกป่ามัวร์ส
หายตัวไปหลายวันก่อนหน้านั้น
เข้าใจล่ะ
ใช่ ทุกคนเข้าใจ
พรมแดนเปิด แต่มนุษย์ไม่เป็นที่ต้อนรับ ใช่รึไม่
หมายความว่ายังไงเพคะ องค์ราชินี
คนบริสุทธิ์ถูกสังหารในเมืองมัวร์ส...
และนางพูดถึงเหล่านางฟ้า
ควบคุมสัตว์ของเจ้า!
อย่าให้ข้าลงมือ
ถ้าข้าไม่รู้ดี ข้าคงว่าเจ้ากำลังขู่เรา
แล้วรู้ไหม
รู้อะไร
รู้ดี
พอแล้วนะ
ปล่อยมันลง
ได้โปรด ปล่อยมันลง
เรานัดมาฉลองกัน
ขอโทษที ราชาพูดถูก
ต้องไม่ลืมเหตุผลที่เรามาตรงนี้
เริ่มต้นชีวิตใหม่ให้ออโรร่า
- ดื่ม - ดื่ม
ท่านทำความดีอย่างน่าชื่นชม มาเลฟิเซนต์
ฝืนธรรมชาติตัวเอง เลี้ยงดูเด็กคนนี้
แต่ตอนนี้...
ออโรร่าจะได้รับความรัก...
จากครอบครัวที่แท้จริง
แม่ที่แท้จริง
เพราะสิ่งหนึ่งที่ข้าเสียดาย...
ก็คือไม่ได้มีลูกสาวของตนเอง
แต่คืนนี้มันเปลี่ยนไป
คืนนี้ ข้าขอนับว่าออโรร่าเป็นลูกข้า
ทหาร!
เราเปิดบ้านให้นางมาร!
หยุด!
จะไม่มีการสมรส
จะไม่มีงานแต่งงาน
- มาเลฟิเซนต์ - เราต้องปกป้องพระราชา
มาเลฟิเซนต์ ได้โปรดหยุดเถอะ
จอห์น ข้ากลัวเหลือเกิน
นางทำอะไรข้านี่?
ท่านพ่อ!
จอห์น!
กลับบ้านเรา!
จอห์น!
มันเป็นคำสาป
มาเลฟิเซนต์สาปพระราชา!
ท่านทำอะไร?
ข้าไม่ได้ทำ
ออโรร่า กลับบ้านเราเดี๋ยวนี้
ออโรร่า!
ปลุกเขา!
ปลุกเขา ได้โปรด
หลบไปซิ
ไปที่เตียง
เวทมนตร์นี้ เราไม่มีเครื่องมือแก้ไข
มันต้องมีรอยแผล
หลักฐานของศาสตร์แม่มด
ได้โปรด ให้เกียรติองค์พระราชา
เราเห็นสิ่งที่มาเลฟิเซนต์ทำกับพระองค์
ข้าเสียใจจริงๆ
การสาปราชาของเรา ก็คือสาปอาณาจักรแห่งนี้
พระองค์เพียงต้องการความสงบ
นี่เป็นความผิดข้า
เจ้าไม่มีสิ่งใดต้องขอโทษ สาวน้อย
มาเลฟิเซนต์เป็นภัยต่อทุกคน
โดยเฉพาะต่อเจ้า
เราจะปกป้องเจ้าอย่างดีที่สุด
มันต้องมีวิธีแก้คำสาปนี้
ท่านแม่ลองจุมพิตเขาได้ไหม
รักแท้ชนะทุกสิ่ง
แม่ว่ามันจะไม่ได้ผล
มันอาจช่วยเขาได้
- จุมพิตก็คือจุมพิต - ได้โปรดท่านแม่
งั้นก็ได้
ท่านต้องการความสงบ...
ก็ขอให้สงบไปชั่วกาล
ข้าบอกแล้ว
ที่นี่ไม่มีเทพนิยาย
ข้าต้องกลับไปที่มัวร์ส
มันเป็นทางเดียว
เดี๋ยวๆ มานี่
ข้าต้องตามหานาง
กลางค่ำกลางคืนอย่างนี้
นางจะถอนคำสาป ข้ารู้นางจะทำ
ตกลง ให้ข้าไปกับเจ้า
ไม่ ท่านควรอยู่กับครอบครัว
เจ้าเป็นครอบครัวข้า
ให้นางไปเถอะ ฟิลิป
บางทีนางอาจช่วยเขาได้
มาเลฟิเซนต์!
เเม่ทูนหัว!
ได้โปรดกลับมา
นางไม่ได้อยู่ในมัวร์ส
เดียวัล
ไม่มีใครเห็นนาง
ข้าดีใจมากที่พบเจ้า
ไม่เจอนางที่ไหนเลย
แล้วถ้านางไม่กลับมา?
ข้าจะติดอยู่ในร่างมนุษย์ตลอดไป
ข้าต้องตามหานาง
นางเป็นคนเดียวที่ถอนคำสาปได้
บอกสิว่านางตายแล้ว
เหล็กแหลมแทงทะลุเนื้อ
นางร่วงลงแม่น้ำ ไหลไปผาน้ำตก
แล้วหัวนางอยู่ที่ไหน
มันมีอย่างอื่นอีก
สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่ง
มันดึงนางขึ้นจากท้องทะเลลึก
ลักษณะเป็นยังไง
เหมือนนาง
มันอุ้มนางกลับขึ้นไปบนฟ้า
สัตว์บาดเจ็บหลุดออกไปแล้ว และตอนนี้นางไม่ได้อยู่ลำพัง
เราต้องเตรียมทำสงคราม
มาเลฟิเซนต์สาปพระราชา!
อยู่ในบ้าน!
มาเลฟิเซนต์สาปพระราชา!
ถ้าไม่ได้เจอคอนัลล์ นางตายไปแล้ว
พวกเขาพยายามฆ่านางด้วยสิ่งนี้
เจ้าได้ยินไหม
มันคือข้อความจากมนุษย์
ข้าได้ยินเสียงดังชัดเจน
ถึงเวลาตายของเรา
มนุษย์ใช้เหล็กห้ำหั่นเรามาหลายศตวรรษ
และเราใกล้จะสูญพันธุ์เพราะมัน
การฆ่าชาวบ้านในมัวร์ส รังแต่จะเพิ่มความขัดแย้ง บอร์รา
พวกเขาขุดเหล็กขึ้นจากดิน
ทำเป็นดาบและโล่ กดดันเราลงสู่ใต้ดิน
แต่นี่...
นี่จะฆ่าเราทั้งหมด
คนของเราปลอดภัยอยู่ใต้นี้
นานแค่ไหนกันล่ะ
พวกมนุษย์เจอเรา มันไม่ยอมหยุดแน่
ข้าว่าเราต้องรบ!
เดี๋ยวนี้!
มนุษย์มีมากเกินกำลังเรา
มีอาณาจักรมากมาย
คอนัลล์ พวกเขาจะหาหนทางใหม่ๆ มาทำลายเรา
เราไม่อาจชนะ
เราไม่อาจชนะ!
ไม่ใช่วิธีนี้
ไม่ เจ้าผิดแล้ว คอนัลล์
เรามีสิ่งที่พวกมันยังไม่ทันไหวตัว
เรามีนาง
นางมีอำนาจที่พวกเราไม่มี
นางบาดเจ็บอยู่ บอร์รา
เจ้าเป็นใคร
เจ้ามีกลิ่นสาปมนุษย์
ข้าอาจมองเจ้าผิดไปก็ได้
หรือบางทีคอนัลล์ควรทิ้งเจ้าตาย อยู่ใต้ก้นทะเล
ไม่
มันมีอยู่ใช่ไหม
มันอยู่ในตัวเจ้า
เห็นรึไม่
เจ้าเห็นสิ่งที่อยู่ในตัวนางไหม
นั่นคือสิ่งที่จะช่วยเราทุกคน
เจ้าช่วยข้าไว้
มา
มาดูว่าเราคือใคร
เราคือดาร์กเฟย์
เหมือนเช่นเจ้า
พวกเราเหลือกันเท่านี้
หลบเร้นกาย ห่างไกลจากพวกมนุษย์
อาณาจักรมนุษย์ผุดมากขึ้นเท่าไร เรายิ่งต้องซ่อนเร้น...
ในทุกมุมของผืนปฐพี
ทำทุกสิ่งเพื่อเอาชีวิตรอด
แต่มากมายที่ตายไป
ไม่กี่ชั่วอายุที่แล้วนี่เอง
เผ่าพันธุ์เราตะลอนไปทุกส่วนของผืนโลก
ทุ่งทุนดรา
ป่านานาพรรณ
ป่าดงดิบ
ทะเลทราย
บัดนี้ ที่หลบภัยของเราเหลือแค่ที่นี่
ในถ้ำนี้
ที่รังกำเนิดของเรา
ฟังนะ ล้อไปกับแรงลม
ไป!
เด็กเหล่านั้นควรได้โผบินเหนือต้นไม้และสายน้ำ
แต่กลับเติบโตในดินแดนเนรเทศ
ข้าปกป้องพวกเขาได้
ได้อย่างไร ด้วยสงครามฟาดฟันมนุษย์?
ข้าทำสงครามกับมนุษย์มาทั้งชีวิต
ไม่ใช่ทุกคน
มีคนหนึ่งที่เจ้าเลี้ยงมา
บางทีเราอาจไม่ต้องหลบซ่อนจากมนุษย์
เราอาจอยู่ได้โดยไม่หวาดกลัว
ไม่มีสงคราม
หาหนทางอยู่ร่วมกัน
สิ่งนั้นจะไม่เกิดขึ้น
เสร็จข้า!
ขอต้อนรับเจ้าสู่บ้านหลังใหม่
เราเป็นห่วงเจ้า แม่สาวน้อย
ราชินี
ข้าหานางไม่พบ
ข้าใจสลายแทนเจ้านะ
นางนำพาเมฆดำมาบดบังความสุขของเจ้า
ข้ารู้ว่านางไม่เห็นด้วยกับการแต่งงาน
ไม่เคยเชื่อสัญชาตญาณราชินีของเจ้า
เมื่อข้าเห็นนางที่โต๊ะอาหาร
กับสองเขาที่คลุมผ้า...
ตัวงอประหม่า...
ไม่สงสัยเลยที่นางบันดาลโทสะ
ข้าไม่รู้จะทำอย่างไร
เจ้ารักเขาจริงใช่รึไม่
ลูกชายข้า
มากที่สุด
ความรักจะเยียวยาเจ้า
เยียวยาเราทุกคน
เราก้าวไปด้วยกันเถอะ
เป็นครอบครัวเดียวกัน
โปรดฟัง ทุกชีวิตที่อยู่ในมัวร์ส...
เสียงอะไรเหรอ
และอาณาจักรทั้งหลายไกลออกไป ราชาและราชินีขอเชิญท่าน
เข้าร่วมพิธีวิวาห์
ของราชบุตรฟิลิปและออโรร่า ในอีกสามวันข้างหน้า
ยินดีต้อนรับทุกคน
ขอให้ทุกคนมากัน!
เจ้าได้ยินไหม เราได้รับเชิญไปปราสาท
ข้ารู้ว่าออโรร่าจะไม่ทอดทิ้งเรา
ข้าสิรู้ว่าข้าได้รับเชิญแน่
เจ้าสองคนได้ไปก็บุญแล้ว
ใครจะแต่งงานเหรอ
ออโรร่า เราไม่ต้องคิดเรื่องแต่งงาน ตอนนี้ก็ได้
ราชินีพูดถูก
เราติดค้างต่อทุกคน
โดยเฉพาะพระราชา
แล้วกับมาเลฟิเซนต์ล่ะ?
นางไปแล้ว
นกฟีนิกซ์
กล่าวกันว่าดาร์กเฟย์เริ่มต้นจากนาง
วิวัฒนาการหลายร้อยปี
เจ้าคือทายาทคนสุดท้ายของนาง
เลือดนางคือเลือดเจ้า
เจ้าคือนาง
ในมือเจ้ากุมพลังแห่งชีวิตและความตาย
การทำลายและกำเนิดใหม่
พลังยิ่งใหญ่ที่สุดของธรรมชาติ คือพลังการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง
เจ้าเปลี่ยนไปเมื่อเจ้าเลี้ยงออโรร่า
เมื่อเจ้าพบความรัก
ท่ามกลางความเจ็บปวดของเจ้า
ข้าจะขอให้เจ้าดับไฟโทสะทั้งมวล
ความเจ็บปวดทั้งหลาย
และจงอย่าใช้มัน
ช่วยเราสร้างสันติกับพวกมนุษย์
เพราะว่าสันติ...
อาจเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้าย ของดาร์กเฟย์
มัวร์สคือแหล่งธรรมชาติสุดท้ายของเราบนโลก
แต่เจ้าก็ยังแต่งตั้งมนุษย์เป็นราชินี
ลูกสาวที่เจ้าห่วงใย
ข้าไม่มีลูกสาว
นางเลือกข้างคนของนาง
เพิ่งได้ข่าวมา
จะมีงานวิวาห์ที่ปราสาทในอีกสามวัน
มนุษย์จะมาจากทุกแหล่งหล้า
นั่นคือเวลาโจมตี
เราจะฆ่าราชาและราชินีแห่งอัลสเตด
และเจ้าชายหนุ่ม
อาณาจักรมนุษย์จักล่ม
เฟย์จักเรืองอำนาจอีกครั้ง
เหล่านางฟ้าทำให้
ข้าสวมชุดนี้อภิเษกสมรส
ข้ามั่นใจว่ามันงามมาก
ข้าก็มั่นใจ
องค์ราชินี นางโฉมงามน่ารัก
นี่ขนาดถูกเลี้ยงมาอย่างนั้น
จากนางแม่มดร้ายที่สาปนาง
เป็นปาฏิหาริย์ที่เจ้าชายฟิลิปไปเจอนาง
เป็นปาฏิหาริย์ที่เด็กรอดชีวิต
ขอบคุณมาก
ละเอียดบรรจง
เมื่อข้าเติบโต...
ข้าจะมาอยู่เมืองมัวร์สกับท่าน
แล้วเราจะดูแลกันและกัน
- บอกสิมีอะไรรบกวนใจเจ้า - ไม่มี
ออโรร่า ข้ารู้จักเจ้าดีนะ
เครื่องประดับ...
ทรงผม...
กฎทั้งหมดนี้
ข้าหายใจไม่ออก
ข้ารู้สึกว่าข้าไม่ใช่ราชินีแห่งมัวร์สอีกแล้ว
ข้ารู้สึกเหมือนเป็นอีกคน
ฟังนะ
ข้าตกหลุมรักหญิงสาวนางหนึ่งในป่า นางเดียวเท่านั้น
เจ้าไม่ต้องเปลี่ยน
ข้าไม่ต้องการให้เจ้าเปลี่ยน
ข้าไม่น่าขอให้นางคลุมผ้าผืนนั้น
"ผงตะไบเหล็ก"
อ๊า ใช่
ไง
สำเร็จไหม
มีภูตินางฟ้าให้ทดลองเพียงแค่หยิบมือ
ขั้นตอนการสกัดมันก็ยากที่จะทำ
สกัดจากอะไรล่ะ
มาลีสุสาน
มันขึ้นอยู่บนสุสานของภูตินางฟ้า มีสารสำคัญเฉพาะตัว
เมื่อผสมเกสรดอกมาลีสุสาน กับผงตะไบเหล็ก
ผลที่ได้จะคร่าชีวิตภูตินางฟ้า
เราจะต้องใช้อีกหลายพันดอก
ทำให้ดูซิ
ทำให้ข้าดู
ได้ขอรับ
สวัสดี
ในที่สุด มัวร์สก็จะเป็นของข้า
อวสานเหล่านางฟ้า
ระวังตัวให้ดี
ข้าเจอตรงนี้แหละ
วิเศษมาก
แต่ถ้านางปีกนกกลับมาล่ะ?
เจ้าไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น
เราจะพร้อมรับมือ
เก็บดอกมาลีสุสานมา
ลงมือทำงาน!
กระชับอาวุธให้พร้อม
มาเลฟิเซนต์...
นี่คือสถานที่เราฝังผู้ตาย
พวกเขาทำลายมัน
พวกมนุษย์มักทำเช่นนี้
พวกเขาเหมือนฝูงตั๊กแตนแห่ทำลายโลก
เราต้องหยุดพวกเขา
เจ้าเสียเวลาหลายปีเอื้ออาทรมนุษย์
ถึงเวลาที่จะเอื้ออารีต่อพวกเดียวกัน
ยิง!
ขึ้นธนูใหม่! เข้าไปอีก!
ยิง!
ขึ้นธนู! มาอีกตัวนึงแล้ว!
ทุกคน อยู่รวมตัวกัน!
เรากำลังจะออกจากมัวร์ส!
จับมือหรือจับปีก...
หรือจับหางใครก็ได้ใกล้ตัว
จัดระเบียบแถว
- ขอโทษครับ - หยุดอยู่ตรงนั้น
ข้าเป็นญาติเจ้าสาว
เราได้รับคำสั่ง ให้พวกต่างสายพันธุ์เข้าไปนั่งก่อน
แต่ข้าไม่ใช่คน
- ข้าเป็นเรเว่น - อะไรนะ
เรเว่น วิหคสีดำ
ข้าวนี่อร่อยจัง
เขาเอาไว้โปรยใส่เจ้าบ่าวเจ้าสาวนะ
อะไรยะ? เสียของอร่อย
ช้าอะไรกัน?
ให้ข้าเข้าไป
ทำไมมนุษย์เข้าไปด้วยไม่ได้
ทำไมเราเข้าไม่ได้
ข้ารู้ว่าโบราณถือ
แต่ข้าต้องมาเจอเจ้า
ให้เจ้า
มาลีสุสาน
ได้มาจากไหนเหรอ
จากแม่ข้า
อาทิตย์ขึ้นแล้ว วันแต่งงานของเรา
จากแม่ข้า
เรานั่งไหนล่ะ ฟลิทเทิล
ฝั่งซ้ายสิ เราอยู่ฝ่ายเจ้าสาว
ใช่เลย
แต่เจ้าบ่าวก็น่ารักนะ
ใช่ จริงด้วย
งั้นข้าอยู่สองฝ่ายเลย
เอาละ
อะไรกัน?
ในนี้ห้ามใครเข้ามา นอกจากข้า
แล้วข้าก็อยู่นี่แล้ว ออกไปซะ
มาเลฟิเซนต์ ได้โปรดหยุด
มาเลฟิเซนต์
นางไม่ได้ทำ
ออกไป
ก่อนข้าจะเรียกทหาร!
เหล่านางฟ้าที่หายไป
ข้าสั่งให้ออกไป ไม่ได้ยินรึ
เจ้าทำอะไร?
เจ้าคือภูติพิกซี่
กล้าเรียกข้าคำนั้นได้ไง
ข้าคือลิคสปิตเทิล เป็นอำมาตย์
รับใช้องค์ราชินี
นางเด็ดปีกเจ้า
เราต้องปล่อยพวกเขา
พวกเขาเป็นชาวมัวร์ส
เหมือนเจ้าไง ออโรร่า
นางมนุษย์ผู้ทรยศเผ่าพันธุ์ตน
ท่านทำให้ราชาโดนคำสาป
แม่สาวน้อย
แม้เจ้าเป็นราชินี
แต่เจ้ามันยังเด็กเล็กนัก
การปกครองมนุษย์มันซับซ้อนมากกว่า...
การวิ่งเล่นเท้าเปล่า ติดดอกไม้ประดับผมนะเจ้า
ตอนข้ายังเด็ก
อาณาจักรพ่อแม่ข้าติดขอบเมืองมัวร์ส
และฤดูหนาวที่โหดร้ายปีหนึ่ง...
พืชไร่ของเราตาย
ประชาชนเริ่มทุกข์ทน
และเมื่อเรามองข้ามกำแพงออกไป
เรามองเห็นเหล่านางฟ้ารื่นเริง
ข้ากับพี่ชายเชื่อว่าเราควรหยิบฉวย สิ่งที่เราต้องการ
ส่วนพ่อข้า พระราชาหวังขอความกรุณา
เห็นความสงบสำคัญกว่าชาวเมือง เขาส่งพี่ชายข้าไปยื่นข้อเสนอ
เขาไม่เคยกลับมา
เจ้าป่าเถื่อนพวกนั้น...
สิ่งมีชีวิตที่แทบส่งเสียงไม่ได้ อย่าว่าแต่จะพูด...ฆ่าเขา
ข้าไม่เชื่อ
คนของเราพากันหวาดกลัว
โค่นล้มบัลลังก์พ่อข้า
กลายเป็นดินแดนกลียุค ข้าถูกขับไล่
โชคชะตาเสือกไสให้ข้าแต่งงานกับ คิงจอห์นแห่งอัลสเตด
ราชาอ่อนแออีกคนที่พร่ำถึง ความอดกลั้นและอารยะ
และตอนนี้ ลูกชายของข้า...
ความคิดผิดเพี้ยนด้วยภาพของความปรองดอง
แต่ความสงบจะไม่ใช่ฉากจบของเรา
เอาตัวไปขัง
สงครามกำลังจะเริ่ม
ไม่! ไม่!
ลูกอยากให้ท่านพ่ออยู่ที่นี่กับลูก
คอนัลล์ต้องการสันติ
พวกนั้นยิงเขาด้วยกระสุนเหล็ก
ตอนนี้เราจะต้องทำสงคราม
การต่อสู้เริ่มขึ้นเดี๋ยวนี้!
เราจะลุกขึ้นสู้ด้วยกัน!
เราจะสู้ด้วยกัน
เราจะให้พวกมันเห็นความโหดเหี้ยม!
เร็วเข้า! ไป!
ไป! ไป!
ไป! ไป! ไป!
แขกฝ่ายฟิลิปอยู่ไหนล่ะ
มนุษย์ไม่รักษาเวลากันเลย
บรรเลงเพลงได้
นางไปแล้ว
เฮ้!
เป็นกับดัก! หลบลงไป!
องค์ราชินี
พวกมันกำลังมาจากทะเล
ลงไปทางนี้ เร็วเข้า
องค์ราชินี!
รอคำสั่งข้า
รอ
รอก่อน
เกิดอะไรขึ้น
เอาเลย
ยิง!
พวกเขาดูเหมือนนาง
พวกเราถอย!
ถอยก่อน!
มาเลฟิเซนต์เปิดศึกแล้ว
เริ่มจากพ่อข้า และยังนี่อีก
ฟิลิป นางไม่ได้สาปเขา
- มาเลฟิเซนต์ - อะไรนะ?
นางไม่ได้สาปเขา
แม่ท่านเป็นคนทำ
เจ้าพูดอะไรเนี่ย
มันคือเครื่องทอผ้า
คำสาปยังคงอยู่ในนั้น
แม่ของท่านใช้มันทำร้ายพ่อท่าน
ดูสิ
เหมือนกันเลย
นางขังชาวมัวร์ส์ไว้ในโบสถ์
นี่ไม่ใช่งานแต่งงาน
เป็นกับดัก
จำไว้ว่าเจ้ามาจากไหน
จำไว้ว่าเจ้าเป็นใคร
ข้าได้เลือกแล้ว
ถึงคราวที่เจ้าต้องตัดสินใจ
ลดระดับ!
แยกฝูง!
ตามข้ามา!
จู่โจม!
- จุดไฟ! - จุดไฟ!
ไม่!
ท่านป้า! ท่านป้า!
มันหนักเกินไป
ออโรร่า!
เดียวัล! อยู่นี่เหรอ
เราถูกขัง!
เปลี่ยนอาวุธ!
เปลี่ยนอาวุธ! เอาเลย!
ท่านแม่
ท่านต้องหยุดทำเช่นนี้
เราอยู่กลางสงคราม
นี่ไม่ใช่สงคราม นี่คือการสังหารหมู่
ฟิลิป เจ้าไม่เข้าใจ
สิ่งมีชีวิตพวกนี้ขัดขวางเรา...
และทุกสิ่งที่เราต้องมีเพื่ออยู่รอด
ท่านเข้าใจผิด
เรายืนหยัดร่วมกันได้
เจ้าโง่เขลาที่เชื่ออย่างนั้น
เจ้าไม่รู้ว่าการต่อสู้เพื่อพวกของเรา ต้องแลกด้วยอะไร
แม่โกหกข้า
ข้าทำเพื่อปกป้องอาณาจักร
และบัลลังก์ของเจ้า
แล้วท่านพ่อล่ะ?
แม่ปกป้องพ่อด้วยไหม
เจ้าชายของเราไม่ค่อยสบาย
ส่งเขากลับไปที่ห้องเขา
เดี๋ยวนี้
พระองค์ หยุด!
ยอมสิ! ยอม!
แม่ข้าสาปราชาเพื่อที่นางจะฆ่าชาวมัวร์ส
พวกเจ้าจะต้องชดใช้อย่างหนัก
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
ลาก่อน สาวๆ
อย่านะ กลับมา!
ฟลิทเทิล! ไม่!
ไม่!
เฮ้ยเจ้า ไปอยู่กับพวกตัวเองสิ
หนี ออโรร่า หนี!
ปล่อยเขานะ
ไม่! ไม่!
เเม่ทูนหัว
ล้างแค้นให้ฟลิทเทิล!
นางอยู่นี่!
ไป! ไป!
ทางนี้! ทางนี้!
ไป!
หยุดเดี๋ยวนี้!
ข้าไม่ต้องการต่อสู้
แม่ข้าต้องการสงคราม และเจ้าจัดให้สมใจนาง
ข้าจะไม่ให้ความเกลียดชังของนาง ทำลายอาณาจักรของข้าหรือเจ้า
จะไม่มีเลือดเฟย์เปื้อนมือข้า
ทางนี้! ทางนี้!
มาเลฟิเซนต์กลับมา!
นางไปตามล่าราชินี
เลิก! เลิก!
วางอาวุธ!
ลดอาวุธลง!
มาแล้วนางปีศาจที่ข้ารับปากพวกเขาไว้
เผ่าพันธุ์เจ้าคาดเดาได้ง่ายกว่ามนุษย์
หยุด!
แหม ก็เกือบแล้ว
หยุด
ข้าขอโทษที่สงสัยท่าน แต่นี่ไม่ใช่ท่าน
เรายังมีทางอื่นนะ
ข้ารู้ว่าท่านเป็นยังไง
ข้ารู้จักท่าน
เจ้าไม่รู้
รู้สิ ข้ารู้
ท่านเป็นแม่ของข้า
ไม่!
เจ้ารู้หรือไม่สิ่งใดสร้างผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ออโรร่า
ความสามารถสร้างความกลัวให้แก่พวกไพร่
แล้วใช้ความกลัวนั้น
ฝ่าบาท
ต่อสู้กับศัตรูของเจ้า
ฉะนั้น...
ข้าจึงเผยแพร่เรื่องราวของนางแม่มดร้าย
และเจ้าหญิงที่ถูกนางสาป
มันไม่สำคัญว่าใครปลุกเจ้าหญิงนิทรา
ผู้คนล้วนประหวั่นพรั่นพรึง
และเรื่องเล่าได้กลายเป็นตำนาน
ข้ารู้เจ้าคิดว่าข้าเป็นปีศาจ
แต่สิ่งที่ข้าทำต่อราชา ต่อมาเลฟิเซนต์ ต่อลูกชายข้า
ข้าทำเพื่ออัลสเตด
เจ้าทรยศต่อเผ่าพันธุ์ของตนเอง และเจ้าจะต้องชดใช้
มาเลฟิเซนต์ตายแล้ว!
เราจะไม่กลับไปอยู่กับความกลัว!
ถอยมานี่!
อัลสเตดมีอิสรภาพซะที!
ปล่อยข้าสิ
เกิดอะไรขึ้น
แหม แหม
ว่าไง ยัยอัปลักษณ์
คิดถึงเจ้านะ
หัวท่านกระแทกใช่ไหมน่ะ
ใช่สิ
ฟิลิป
ขอรับ
เจ้ารักลูกสาวข้าไหม
ด้วยทุกสิ่งที่ข้ามี
ดี
ข้าเชื่อว่าของนี้เป็นของท่าน
คำสาปยังไม่จบ
มันแค่พัง
มันจบแล้ว
จะไม่มีการต่อสู้อีกต่อไป
อัลสเตดจะไม่มีวันจู่โจมมัวร์สอีก
และจากวันนี้...
เราจะก้าวไปข้างหน้า
และหาทาง...
สร้างสันติ
อยู่ร่วมกัน
วันนี้จะมีการแต่งงาน
ไม่เพียงแค่รวมคนสองคนเป็นหนึ่ง
แต่คือการรวมสองอาณาจักร
และทุกคนได้รับเชิญ
ทุกคนปลอดภัย
และได้รับการต้อนรับ
อ้าวสวัสดี
เราอยู่ปะปนกับปีศาจไม่ได้...
ใครหาอะไรมาปิดเขาคู่นั้นที
ถ้าหากคอนัลล์ได้เห็นท่าน
บอร์รา
ถึงเวลากลับบ้านแล้ว
สวัสดี
มานี่หน่อยสิคะ
ว่าไง
แม่จะส่งตัวข้าไปไหม
ไม่มีวัน
เปล่า
หมายถึงเดินส่งตัวในโบสถ์
ได้
ขอโทษทุกคนที่โดนข้าขย้ำวันนี้
นั่นคือ...?
นางเสกกลับคืนได้
คิดว่านะ
ก็ต่อเมื่อพวกเราต้องการ
ท่านพ่อ
ลูกดีใจที่พบพ่อ
พ่อฝันถึงเวลานี้มานาน
สองอาณาจักรรวมเป็นหนึ่งเดียว
และมันเป็นจริงได้เพราะลูก
พ่อภูมิใจในตัวเจ้าเหลือเกิน
นางใส่ชุดเขียวสวยกว่า
ชมพูสวยกว่า
ไม่ ชุดเขียว
ชมพู
- เขียว - ชมพู
ฟลิทเทิล!
สมบูรณ์แบบ
ปล่อยมือนาง
ตั้งสติบ้างเถอะน่ะ
เรามาอยู่ ณ ที่นี้เพื่อรวมสองอาณาจักร
ที่ถูกแยกด้วยความกลัว
วันนี้เราได้บทเรียนว่า ความเป็นเราไม่ได้ถูกกำหนดจากแหล่งที่มา
แต่โดยคนที่เรารัก
แหวนมาซิ
- เจ้าชายฟิลิปจะรับออโรร่า... - ข้ารับ
- และเจ้าหญิงออโรร่า... - ข้ารับ
ข้าขอประกาศให้ท่านเป็นสามีภริยากัน
เชิญจูบเจ้าสาวได้
ท่านยิ้มแล้ว
นี่คือวันใหม่
ถูกต้อง
อรุณสวัสดิ์
ท่านอยู่ต่อได้ไหม
อยู่ได้นิดหน่อย
แต่ไม่ต้องห่วง...
เจอกันพิธีศีลจุ่มของลูกเจ้า
บรรยายไทยโดย ธนัชชา ศักดิ์สยามกุล